Να γιατί τα σπάμε στα γήπεδα. Βγήκε από τη φυλακή και εξομολογείται.

  Του Γιώργου Μπούζου

Αγνώριστος. Μακριά μαλλιά, βλέμμα που το έφερε μια βόλτα γύρω πριν καθίσει στο τραπέζι. “Είμαι πολύ καχύποπτος…” ενημέρωσε. Τζιν παντελόνι, μακό μπλουζάκι, σκούρα γυαλιά, στο χέρι το κράνος από τη μοτοσικλέτα.

Ο Χάρης -δεν είναι το πραγματικό όνομα για ευνόητους λόγους- μετράει λίγο καιρό που βγήκε από τη φυλακή. Για μια πέτρα που πέταξε έξω από το γήπεδο, ο δρακόντειος νόμος Ορφανού και η καταδίκη των 12 μηνών τον έστειλαν… βόλτα στο σωφρονιστικό σύστημα της χώρας. “Ξέρεις τι σημαίνει να κάνεις Πάσχα στη φυλακή;” ρωτάει, χωρίς να περιμένει απάντηση. “Ήρθα σε επαφή με κάποιους σκληρούς εκεί μέσα και κατάλαβα ότι η βία φέρνει βία. Εγώ την πλήρωσα…” λέει και βγάζει το κινητό του τηλέφωνο. Ψάχνει και δείχνει μια φωτογραφία του -“στη στενή, για να μην ξεχνάω τι πέρασα”. Κοφτή ομιλία, μεγάλες παύσεις, λόγια που κάποια στιγμή δείχνει να τα ψάχνει μέσα στην ψυχή του. “Θα σου πω αυτά που θέλεις, για να σε βοηθήσω. Όπως έδειξες κι εσύ κατανόηση. Θα σου πω για τη βία και τους χούλιγκαν…”.
Ο… Χάρης πριν από μήνες είχε εμφανιστεί στο γραφείο αναζητώντας κάπου να πιαστεί. Είχε πάρει αναβολή και την επομένη το πρωί θα παρουσιαζόταν στο δικαστήριο. Το εκπληκτικό και συνάμα συγκινητικό ήταν ότι δεν αρνιόταν την ενοχή του -άλλοι αρνιούνται τα πάντα, και από λύκοι, μπροστά στην απειλή της ποινής, μετατρέπονται σε άκακα αρνάκια… “Την πέτρα την πέταξα, και δεν θα το αρνηθώ ούτε στο δικαστήριο. Το έκανα, και θα αναλάβω την ευθύνη. Όμως δεν είναι δυνατόν να με καταδικάζουν μήνες φυλακή για μια πέτρα. Έτσι δεν είναι; Πρέπει να αλλάξει ο νόμος, γιατί από τη φυλακή θα βγούμε χειρότεροι. Βοήθησε να γίνει πιο δίκαιος…” ήταν τα λόγια του. Τον περίμενε η οικογένειά του και η κοπέλα του. Η σύλληψή του ήταν η αρχή.

Έχεις ξεκαθαρίσει σήμερα, μετά τη φυλακή, γιατί το έκανες;Μάγκας ή βλάκας; Το σκέφτηκα πολλές ώρες στη φυλακή. Ήθελα να αντιδράσω. Γι’ αυτό δεν χτύπησα τους αστυνομικούς και τις κλούβες αλλά τους... αντιπάλους. Από εκεί ερχόταν η αδικία, που δεν μας αφήνουν να σηκώσουμε κεφάλι. Το αίμα μου έβραζε και θεώρησα ότι έπρεπε να το κάνω.

Με κίνδυνο να συλληφθείς... Όπως κι έγινε. Από μένα ξεκινά η σαπίλα; Με δυο ρετσίνες παραπάνω χάνεις την αίσθηση. Ποιος όμως μου όπλισε το χέρι; Άλλοι οικονομάνε, κι εγώ πλήρωσα την τρέλα μου και την αγάπη για την ομάδα. Τη μεγαλύτερη ευθύνη την έχουν οι χούλιγκαν με τη γραβάτα. Αυτοί φταίνε. Αν δεν σταματήσει η αδικία, δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτα. Δεν βλέπεις τι γίνεται με τις σφαγιαστικές διαιτησίες; Υπάρχει αντίδραση;

Όχι όμως ρίχνοντας πέτρες… Γιατί όμως μου στερείς την ελευθερία για μια πέτρα; Θα μου πεις «Κι αν σκότωνα κάποιον;». Μπουντρούμι, ένα στρώμα στο πάτωμα, κανένα φως και μετά στη φυλακή, είκοσι άτομα σε έναν θάλαμο με μια τουαλέτα. Έξω έλαμπε ο ήλιος, κι εγώ ήμουν μέσα για μια πέτρα. Η βία είναι κοινωνικό φαινόμενο και δεν εξαφανίζεται κλείνοντας κόσμο στη φυλακή για μια πέτρα. Είναι απάνθρωπο.

Είχες χρόνο να σκεφτείς ξανά και ξανά όσα έγιναν; Για να επιβιώσεις στη φυλακή, δεν πρέπει να το παίζεις νταής, αλλά ούτε και να κάνεις την κότα. Πρέπει να κοιτάς τον εαυτό σου. Εγώ μετρούσα τις μέρες σαν νεοσύλλεκτος. Πήγες φαντάρος, και ξέρεις. Έτσι ακριβώς. Κι από κοντά, έμποροι ναρκωτικών, πρεζάκια, κλέφτες. Κανείς φυλακισμένος δεν λέει γιατί είναι μέσα. Και σε στέλνουν εκεί μέσα, υποτίθεται, για να βγεις καλύτερος.

Θα το ξανάκανες; Η τρέλα που ζούμε από την αδικία είναι μεγάλη. Όμως, όχι, δεν θα το έκανα ξανά. Δεν θα έπαιζα ξανά το τομάρι μου κορόνα γράμματα. Τώρα θέλω να ηρεμήσω. Αν ξενερώσω, μπορεί και να μην πατήσω το πόδι μου στο γήπεδο. Μέχρι σήμερα έχω την υποχρέωση να εμφανίζομαι κάθε Κυριακή στο αστυνομικό τμήμα. Μία φορά αν δεν εμφανιστώ, θα με συλλάβουν. Πάντως, θέλω να πάω ξανά στο γήπεδο. Και θα πάω…

Έχεις να πεις κάτι σε εκείνους που θα ήθελαν να σε μιμηθούν, σε εκείνους που αιματοκυλούν τα γήπεδα; “Πρέπει” δεν βάζω σε κανέναν. Ο καθένας είναι υπεύθυνος για τον εαυτό του. Μόνο στους πιτσιρικάδες που δεν σκέφτονται θα ήθελα να τους πω να προσέχουν μη βρεθούν μπλεγμένοι.


Δεν υπάρχει κράτος

Πώς θα εξαλειφθεί η βία; Δεν πρόκειται να εξαλειφθεί. Εδώ δεν υπάρχει κράτος. Εδώ δεν είμαστε Αγγλία. Ο απάνθρωπος νόμος και οι συλλήψεις δεν βοηθάνε. Να ψάξουν να βρουν τι γεννάει τη βία. Να σταματήσει η αδικία. Άντε, κι έπιασες πέντε και τους έβαλες φυλακή. Οι υπόλοιποι εκατό είναι έξω ελεύθεροι και κάνουν τα ίδια. Το πρόβλημα διαιωνίζεται. Η βία πάντα φέρνει βία.



ΤΟ ΜΠΑΛΑΚΙ ΤΝ ΕΥΘΥΝΩΝ

Υπάλληλοι των πέντε ευρώ και ατιμωρησία

Πέρασαν σχεδόν δύο δεκαετίες από τη μέρα που το συντεταγμένο κράτος κήρυξε τον πόλεμο εναντίον της βίας. Παρά τους νόμους που θεσπίστηκαν, τα μέτρα που εξαγγέλθηκαν, τη σύγχρονη τεχνολογία (κάμερες, βίντεο) και τους κάθε λογής υπεύθυνους, τα κρούσματα πολλαπλασιάστηκαν, διασύροντας τη χώρα και διώχνοντας την οικογένεια από το γήπεδο. Ευθύνες έχουν όλοι:

1. ΤΟ ΡΑΒΕ ΞΗΛΩΝΕ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ
Μπροστά στο πολιτικό κόστος, εξαγγελίες, όπως η μετατροπή των συνδέσμων σε λέσχες, έμειναν κενές περιεχομένου, ενώ τα περιβόητα κλειστά κυκλώματα τηλεόρασης λειτουργούν μόνο σε τέσσερα γήπεδα. Ο νόμος για τη βία άλλαξε τουλάχιστον τρεις φορές σε ένα αλαλούμ αποφάσεων, τα τμήματα ασφάλειας για τη βία στελεχώνονται εκ περιτροπής από μια χούφτα αστυνομικούς, ενώ ο “μπαμπούλας” της ΦΙΦΑ επέτρεψε να θεσμοθετηθεί το “αυτοδιοίκητο” του ποδοσφαίρου.

2. Η ΑΝΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ
Οι ΠΑΕ έχουν επιβάλει ένα ιδιότυπο καθεστώς ατιμωρησίας στον εαυτό τους. Η Σούπερ λίγκα επιβάλλει χλιαρά πρόστιμα -φέτος συνολικά έφτασαν το 1.950.000 ευρώ- τα οποία όμως στο τέλος της περιόδου οι ομάδες τα μοιράζονται μεταξύ τους! Κατάφεραν να μην έχουν την “αντικειμενική ευθύνη” για ό,τι συμβαίνει στον περιβάλλοντα χώρο των γηπέδων, ενώ, για να επιβληθεί η ποινή “κεκλεισμένων των θυρών”, θα πρέπει να είναι τρεις φορές υπότροπες! Η μία δεν αρκεί…

3. Η ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΩΝ… ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ
Οι πειθαρχικές επιτροπές της Σούπερ λίγκα και της ΕΠΟ αποτελούνται από δικηγόρους κι έναν τακτικό δικαστή. Οι αποφάσεις λαμβάνονται κατά πλειοψηφία, και οι δικηγόροι αποτελούν πλειοψηφία. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο αθλητικός δικαστής Στεφανάκης υπήρξε ταυτόχρονα και υπάλληλος των εταιρειών του προέδρου του Ολυμπιακού Σωκράτη Κόκκαλη. Ποιος μπορεί να τιμωρήσει το αφεντικό του;

4. Η ΑΣΤΥΝΟΜΕΥΣΗ ΤΩΝ… ΠΕΝΤΕ ΕΥΡΩ
Μετά από απαίτηση των ΠΑΕ η φύλαξη του εσωτερικού χώρου των γηπέδων ανατέθηκε σε εταιρείες σεκιούριτι: Συμπαθείς υπάλληλοι με αμοιβή πέντε ευρώ την ώρα, οι οποίοι έχουν την ιδιαιτέρως ευαίσθητη αποστολή που τους αναθέτουν ως πάρεργο και χωρίς την κατάλληλη εκπαίδευση, προσπαθούν να εντρυφήσουν στην “ψυχολογία του όχλου”. Επί των ημερών τους δεν έγινε καμία σύλληψη, τα κρούσματα αυξήθηκαν. Ο πειραματισμός, κατά κοινή ομολογία, απέτυχε παταγωδώς.




ΕΚΛΕΙΣΕ Η ΚΑΝΟΥΛΑ ΤΟΥ ΟΠΑΠ

Η φραγή στα 40 εκατομμύρια και η απειλή απεργίας

Με μια γενναία απόφαση, ο υπουργός πολιτισμού Παύλος Γερουλάνος έβαλε μαχαίρι στη χρηματοδότηση των ΠΑΕ από τον ΟΠΑΠ αν δεν πάρουν τα αναγκαία μέτρα για την πάταξη της βίας. Οι ΠΑΕ απάντησαν ότι πρόκειται για “οικονομικό εκβιασμό” κι αφήνουν να πλανάται η σκέψη της απεργίας λίγο πριν από την τελευταία στροφή του πρωταθλήματος και τα πλέι οφ. Πάντως, η απειλή δεν απέτρεψε τον υπουργό να παγώσει την τελευταία δόση των 3,5 εκατομμυρίων ευρώ από τον ΟΠΑΠ, δείχνοντας την αποφασιστικότητα της πολιτείας να τραβήξει το σχοινί μέχρι τα άκρα.
Από την τριετή συμφωνία με τον ΟΠΑΠ οι ΠΑΕ μοιράζονται 40 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο. Από αυτά, τα 23 εκατομμύρια πηγαίνουν στη Σούπερ λίγκα, 9 εκατομμύρια στην ΕΠΑΕ, 3,5 εκατομμύρια στην ΕΠΟ και περίπου 5 εκατομμύρια καταβάλλονται με τη μορφή ειδικών συμβάσεων.
Το επαγγελματικό ποδόσφαιρο, από την πλευρά του, αντιτείνει ότι τα συνολικά έσοδα που προσφέρει στον ΟΠΑΠ μέσω του προϊόντος του ανέρχονται στα 2 δισεκατομμύρια ευρώ και ήταν έτοιμο να ζητήσει αύξηση των επιχορηγήσεων. Η αλήθεια όμως είναι, όπως υποστηρίζουν από τον οργανισμό, ότι τα ποσά που παίζονται στο Στοίχημα με αγώνες του ελληνικού πρωταθλήματος δεν ξεπερνούν τα 212 εκατομμύρια ευρώ. Τα υπόλοιπα αντιστοιχούν σε αγώνες ξένων πρωταθλημάτων…
Για να ανοίξει ξανά η κάνουλα της επιχορήγησης, θα πρέπει το επαγγελματικό ποδόσφαιρο να υλοποιήσει τέσσερα μέτρα.
1. Να γίνουν πιο αυστηρές οι ποινές, φτάνοντας ακόμη και στον υποβιβασμό των ομάδων.
2. Να έχει το δικαίωμα η ΕΠΟ να αναβάλλει παιχνίδια αν κινδυνεύουν ανθρώπινες ζωές και δεν υπάρχει ασφάλεια για τους θεατές.
3. Να αναλάβουν οι ΠΑΕ τη συνολική ευθύνη των μετακινήσεων των οπαδών τους.
4. Να αλλάξει ο τρόπος απονομής της αθλητικής δικαιοσύνης προκειμένου ο νόμος να είναι ίδιος για όλους, χωρίς να προκαλεί με δύο μέτρα και δύο σταθμά υποθάλποντας την ατιμωρησία.