Μεταξύ μας….

Βαθιά ανάσα.

Άργησα λίγο να γράψω καθώς, α) έχω γίνει τρομερά διάσημος και δε σώνω να υπογράφω αυτόγραφα και να ερωτοτροπώ με φαντασία με τις απειράριθμες θαυμάστριές μου (χαλάρωσε ρεεεε!!!!!) και β) παρατηρούσα τις αντιδράσεις και τα σχόλια στο προηγούμενο κείμενο….

Δεν φαντάζεστε πόσο μου αρέσει να γίνεται makelele (δικιά μας παραλλαγή της λέξης: μακελιό) από κάτω…
Δεν με νοιάζει να συμφωνείτε πάντα μαζί μου. Δεν έχει νόημα άλλωστε. Απλά εγώ γράφω την προσωπική μου άποψη, με το προσωπικό μου τρόπο. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Δεν σας το παίζω ούτε δημοσιογράφος, ούτε περισσότερο ΑΕΛ από σας.

Και μετά το πρόλογο, ακολουθεί το κείμενο που από το προηγούμενο είχα επιφυλαχτεί ότι θα γράψω. Θέμα: Η κερκίδα και ο ρόλος που πρέπει να παίξει στη νέα εποχή. Είδα την ανακοίνωση των Monsters και έκλαιγα από χαρά. Είπα 10 φορές μπράβο στα παιδιά, καθώς απορούσα αν τόσο καιρό δεν έβλεπαν ότι το πράγμα ότι δεν πήγαινε καλά ή εθελοτυφλούσαν.

Τα πρώτα δείγματα με τον Ατρόμητο μου το βούλωσαν μπορώ να πω…
Κατά διαστήματα ένιωθα απανωτούς οργασμούς!
Μακάρι να συνεχίσουμε έτσι. Η καλή κερκίδα μας δίνει ένα παραπάνω λόγο να πιστεύουμε ότι φέτος θα πάμε καλύτερα από ποτέ.

Μεταξύ μας όμως….

Για να λέμε τα σύκα σύκα και τον Τουμέρ Μετίν
Πέρυσι δεν παλευόταν το γήπεδο!
Πήγαινα κάθε Κυριακή και κάθε Κυριακή ξενέρωνα!

Πήγαινα ντυμένος Τουμέρ, όχι για να κάνω τον καραγκιόζη αλλά για να καταλάβουν κάποιοι πως στην 8, ΔΕΝ ΠΑΣ ΝΑ ΔΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ, ΠΑΣ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙΣ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!

Δηλαδή ρε γαμώτο, πρώτη φορά «δεν είχαμε ομάδα;» Πρώτη φορά «δεν είχαμε προπονητή;». Όχι φυσικά! Αλλά πρώτη φορά δεν είχαμε…γήπεδο!

Είναι γενική αλήθεια ότι το Αλκαζάρ έπαψε να είναι έδρα. Πριν 2 χρόνια έβγαιναν οι μεταγραφές και δήλωναν εκστασιασμένοι με τον κόσμο. Είδατε εσείς κάνα περσινό απόκτημα να πει τίποτα; Φλορέψαμε και αυτό δυστυχώς φάνηκε και στα αποτελέσματα. Που ήταν τα κιλά με τα χαρτάκια, τα καπνογόνα, οι «αλαμούρες» στην 8, που βλέπαμε άλλα χρόνια;
Οι διάδρομοι ανάμεσα από τον κόσμο ήταν καθαροί, που παλιά ο κάθε οπαδός είχε μπροστά του λίμνη από χλέπες! Δεν είχε ροχάλες το γήπεδο…έλεος!

Η ΑΕΛ γενικά έχει γίνει μόδα. Και μπορεί αυτό να έχει και τα καλά του αλλά σε γενικές γραμμές δεν της πάει καθόλου! Συζητούσα τις προάλλες με μια άκυρη γκόμενα που δηλώνει ΑΕΛ και δεν ξέρει το Χριστό της (δεν ξέρει πότε πήραμε πρωτάθλημα! Φαντάσου!!!) και μου λέει: «Εγώ είμαι σε κάθε αγώνα στην 8! Μες τα Μονστέρια!

Βγάζω σιωπηλός ένα πακέτο Καρέλια λευκή κασετίνα (τα αγοράζω λόγω της μεγάλης λευκής επιφάνειας) και ένα στυλό… και αρχίζω να σημειώνω…

ΑΕΛ, Τουμέρ και δίχρονο μοτέρ!
ΑΕΛ, κατέμ και Love is in the air!
ΑΕΛ, Πλίτσης σούζες στην Καρδίτσης!
ΑΕΛ, Ουίσκι και Iron Maiden δίσκοι!
ΑΕΛ, πρασινάκι και δίσκοι Σφακιανάκη!
ΑΕΛ, μαρέγκα ρετσίνα με το Ρέγκα!
ΑΕΛ, παράγκα και δίσκοι Lady Gaga!
ΑΕΛ, απάτσι και πέσιμο στις μπάτσοι!
ΑΕΛ, με κόκα σε βλέπω σαν τη μπόκα!
ΑΕΛ, με χόρτο σε βλέπω σαν την Πόρτο!
ΑΕΛ, πρέζα, 2 μέρες τέζα!
ΑΕΛ, μπύρα καλομοίρα!
ΑΕΛ, λουκάνικο, σούζες και αμάνικο!
ΑΕΛ, West-Side, το γκολ του Μπάκα δεν ήτανε offside!
ΑΕΛ, ελιξίριο, 2 μέρες κρατητήριο!
AEΛ, μανούρα, το νου σου ηλίθιε Καψούρα!
ΑΕΛ, KTM, ψειρίζω ATM!
ΑΕΛ, κάπου κάπου, φοράω βρόμικο τσιπάπου!
ΑΕΛ θρησκεία, σεξ, ροκ, ναρκωτικά και βία!
ΑΕΛ, κρασί και δίσκοι AC/DC
ΑΕΛ, μοϊκάνα δίσκοι των Nirvana
ΑEΛ, χαίτη αλητεία σκέτη
ΑΕΛ, ναρκωτικά, σκουλαρίκια στα αυτιά

…βγάζω 3 τσιγάρα που είχαν μείνει, της χαρίζω το πακέτο και της λέω: «Δεν ξέρω εσύ τι λες… Για μένα ΟΛΑ είναι ΑΕΛ! Μάθ’ τα απ’ έξω και μετά έλα να μου μιλήσεις»

Πίσω στο θέμα….

Φέτος πρέπει όλοι να δουν αυτά που μας κάναν αυτούς που είμαστε. Να δουν δηλαδή, κόσμος, παίχτες, προπονητής και διοίκηση ότι δεν νιώθουμε και πολύ! Στις χαρές και στις λύπες κοντά φωνάζαμε πέρυσι αλλά δυστυχώς δεν το νιώθαμε όλοι το ίδιο. Μετά το ματς όλοι είχαν κάτι αρνητικό να σχολιάσουν.

Και ξέρω, αυτά δεν έχουν σημασία τώρα, φέτος κοιτάμε μπροστά! Αλλά βλέπεις, τα έχω μέσα μου και δεν μπορώ να μην τα πω.

Η ΑΕΛ -θα το λέω μια ζωή-, δεν είναι ομάδα με κόσμο, είναι κόσμος με ομάδα. Εμείς πρέπει να τραβάμε μπροστά, να την βοηθάμε και να την προστατεύουμε. Πρέπει φέτος να καταλάβουν όλοι, ότι θα ’μαστε πάντα δίπλα της.

Το άλογο θα το χω πάντα στην καρδιά μου ΓΙΑΤΙ ΜΟΥ ΔΙΝΕΙ ΝΟΗΜΑ ΝΑ ΖΩ!
Πιστέψτε το! Νιώστε το!

Και τις κατηγορίες ο κόσμος τις ανέβηκε και το κύπελλο ο κόσμος το πήρε. Και το πρωτάθλημα μόνο ο κόσμος μπορεί να το ξαναπάρει. Καλός ο πρόεδρος, καλή η ομάδα αλλά πώς να το κάνουμε…

Εμείς είμαστε το Α και το Ω.

Παλιά είχαμε «ψυχή», είχαμε φωτιά στις φλέβες. Κάναμε στο γήπεδο «μαλακίες» πέρα από κάθε φαντασία. Ήμασταν κανονικά τρελοί και γουστάραμε!
Θυμηθείτε, «Το μεγαλύτερο πανό στον κόσμο». Μεγαλύτερο και από αυτό της Boca όπως χαρακτηριστικά λέγαμε όλοι. Κορεό σε κάθε αγώνα, καπνογόνα, γύμνια μες στο χιόνι…

Πέρυσι, το κάθε καινούριο 15χρονο μονστέρι έφτανε αλαζονικά στο γήπεδο ντυμένος για καφέ με την γκόμενα αγκαλιά. Που πας ρε!;
Θα ’πρεπε να απαγορεύονται οι γκόμενες στο γήπεδο δια ροπάλου και να πάει να γαμ…. η τηλεόραση με τις ωραίες παρουσίες των ελληνικών γηπέδων. Πάμε να φωνάξουμε είμαι πιωμένος, είμαι ζαλισμένος και ο άλλος προστατεύει τη γκόμενα…

Η 8 είχε γίνει σαν το Lost. Ο μέσος όρος ηλικίας ήταν τα 17.
Και προς θεού, δεν λέω να μην έρχονται τα πιτσιρίκια, να έρχονται.
Απλά πρέπει να μάθουν τι σημαίνει να είσαι σε θύρα οργανωμένων οπαδών, και ειδικά των Monsters, γιατί αν μεγαλώσουν έτσι, σε λίγα χρόνια θα μας φωνάζουν φλώρους και οι Αθηναίοι!


Το «δεν πάω γήπεδο γιατί η ομάδα πάει σκατά» είναι όσο βαρύ και αν ακούγεται γαύρικη συμπεριφορά. Αυτοί είναι συνηθισμένοι να νικάνε και να το παίζουν τζάμπα μάγκες. Εμείς είμαστε κάτι άλλο, κάτι μοναδικό! Είμαστε στις χαρές και στις ΛΥΠΕΣ κοντά! Ο λόγος που έγινα ΑΕΛ!

Ας βοηθήσουμε όλοι το σύνδεσμο, ας γίνει της πόρνης στο νέο γήπεδο! Να πάμε όλοι και όλα πάνω κάτω! Να καταλάβουν όλοι ότι η καινούρια έδρα της Λάρισας είναι ζούγκλα, Monsterland και στο όνομα και στη χάρη!

Αν βλέπουν οι παίχτες ότι δεν νιώθουμε, θα πωρωθούν και θα παίξουν και αυτοί καλύτερα… Αν παίξουν καλύτερα θα πάρουμε πρωτάθλημα και εγώ θα αυτοκτονήσω με μανταλάκια!

Είμαστε η πιο γαμάτη ομάδα στον κόσμο. Είμαστε διαφορετικοί από όλους!

Ο σύνδεσμος με αυτή την ανακοίνωση φαίνεται ότι το κατάλαβε. «Πρώτος στόχος η κερκίδα» Πόσο μου άρεσε αυτός ο τίτλος….

Σκοπός είναι να τους βοηθήσουμε και εμείς, να μας θυμίζουν πάντα αυτά που ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάμε:

Είμαστε ΑΕΛ και είμαστε ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ! Lonely are the brave όμως!
Είμαστε ΑΕΛ, και όχι φλώροι του κερατά και οπαδοί της χαράς και της τηλεόρασης!

Πόσο σε αγαπώ, αυτό το ξέρω μόνο εγώ.
Δεν με νοιάζει τι θα πουν, σαν εσένα δε θα βρουν.
Όπου κι αν παίζεις θα ’μαι εκεί, είσαι για μένα η ζωή
Ένα έχω να σου πω, πως για σένα μόνο ζω.
MONSTERS!!!!



Keep the faith!

ΤΟ ΝΟΥ ΣΑΣ!


Μαρία Μαγδαληνή

http://sportlarissa.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=4383:2010-09-08-14-43-19&catid=68:2010-03-09-13-40-07&Itemid=82